Home » Boerderij Bij Broes » Dieren » Honden » Pups Yuka 2022

Verwacht nestje Australian Shepherd pups 2022

Een beetje spannend is het wel, om alweer te beginnen met het maken van een speciale pagina voor het laatste nest van Yuka. Want het moet allemaal maar goed gaan natuurlijk. Loopsheid, dekking en dracht zijn allemaal redelijk te plannen, maar toch grijpt de natuur nog wel eens in. Of, het tegenovergestelde, lijkt de regelmaat van alles wat altijd zo is ineens ver te zoeken. Kortom, een planning is er nog niet. Hoop wel. En daarom deze eerste voorzichtige nest aankondiging dat Yuka in februari 2022 misschien haar tweede en ook laatste nest krijgt. En ook nog eens met een oude bekende. We hopen dat Yuka net zo verliefd wordt op Mason als de vorige keer. Zouden er net zulke prachtige pups worden geboren? 

Er staan al mensen op de wachtlijst, maar de ervaring leert dat er altijd weer mensen afvallen. Dus als je nu al weet dat je geïnteresseerd bent in een Australian Shepherd pup met een vleugje Border Collie, kun je mij altijd een berichtje sturen. 


Het begin is er!

Whaaaa, wat was het weer spannend. Yuka heeft een succesvolle eerste date met Mason gehad. Heel romantisch was het trouwens niet want ik was niet de enige die het spannend vond.

Toen Mason nog achter de voordeur naar haar stond te loeren, raakte ze direct in de stemming, draaide haar staart opzij en positioneerde de achterpoten stevig op de grond.

Maar toen ze eenmaal samen waren en het echt werd, moest Mason toch echt even zijn best doen. 'Ho ho jongeman, niet zo gretig.' Dit spreekwolkje hing wel  heel duidelijk boven Yuka haar hoofd. Maar tijd doet wonderen en na wat 'hard to get' spelletjes was het uiteindelijk toch een hit. 

Het gekoppeld staan vindt Yuka trouwens maar gedoe. Het soort van lepeltje lepeltje liggen maar dan anders, is niet echt aan haar besteed. Ze kijkt er dan ook een beetje treurig bij. 

Eenmaal los wordt er druk gewassen en even uitgepuft om snel daarna elkaar toch weer even op te zoeken voor een snuffel en likje. Heel lief om te zien en ergens een geruststelling voor mij als baasje. Een beetje geënsceneerd is het immers wel. Ik troost me met de gedachte dat precies hetzelfde zou gebeuren als ze elkaar spontaan in het bos zouden tegenkomen. Het blijft de natuur. 


Weer gelukt!

En jawel hoor, ook de tweede date is succesvol verlopen. Met de vorige ontmoeting nog vers in de neus, was het niet nodig om heel lang te doen over het begroeten. Het koppel zocht snel een privé plekje en vlak daarna was het feest! 

Jaaaaaa, drachtig!

Toch altijd weer spannend want je weet het maar nooit. Maar Yuka is donderdag 13 januari drachtig gescand. De dierenarts zag een stuk of vijf pups, maar dat kunnen er meer of minder zijn. Dubbel tellen en verstopt liggen gebeurt namelijk regelmatig. Hoeveel het er uiteindelijk worden, weten we over ongeveer een maand. 

Met deze geslaagde dekking en een positieve echo kunnen we rekening houden met het volgende schema:

  • Geboorte pups (9 weken draagtijd, 63 dagen) rondom 12 februari.
  • Pups zijn acht weken en klaar voor nieuw avontuur bij baasjes rondom 9 april.

Lange onderbroek

Het apparaat staat nog geen seconde op haar net kaalgeschoren buik en het is al duidelijk. ‘Ik zie zelfs al een hartje kloppen’, zei de dierenarts. Met natte ogen staar ik naar het grijszwarte scherm en geloof de dierenarts gelijk. Ik ben ontroerd door het natuurlijke wonder wat zich daar wederom in haar buik afspeelt en aangedaan door het vertrouwen van mijn hond.

Ze vindt het namelijk maar niks, dat gefrunnik aan haar lijf door vreemde handen. En op je rug liggen met je poten uit elkaar is sowieso een idioot kwetsbare positie, dus ik snap haar wel. Na wat angstige blikken naar mij, geeft ze zich over en voel ik de spanning wegtrekken en wordt haar hoofd zwaar op mijn arm. Overgave aan je dierbare blijft altijd nog een kunst op zich.

De vorige keer tijdens haar dracht vrat Yuka de rauwe paprika en kipfilet van het aanrecht,  nu eet ze soms twee dagen niet van haar eigen voer en lijkt geobsedeerd door kattenbrokjes. Ook graaft ze kuiltjes in het weiland en vindt daar iets onduidelijks. Maar het heet niet voor niets vruchtbare grond dus het zal vast iets bijdragen aan haar gezondheid. Verder is ze kampioen knuffelen en op de bank kruipen. De opvoeder in mij wat bankslapen betreft was al langer vertrokken en ik trek het honden-slaap-kleedje liefdevol onder haar billen.

Het is weer wat, een zwangere hond in huis. Zonder dat we er erg in hebben worden de grenzen opgerekt en wentelt Yuka zich in aandacht. Tenminste bij mij. Rob schiet altijd in de praktische modus. De puppygemeente moet namelijk groter, maar waar laten we dan de eettafel? En het liefst zet hij de verwarming nu al lager, want het vorige nest en een deur die vaak heeft opengestaan zodat de pups lekker konden buiten spelen, heeft ons een extra gasrekening van duizend euro bezorgd. Dus trek je lange onderbroek alvast maar aan Barrie, want nog vier weken wachten en dan is het zover.


Gepaneerde eend (18 januari 2022)

Het leek zo'n goed plan. In de avond nog even lekker een rondje strand. De pootjes strekken na een lange werkdag voor mij en een saai dagje thuis voor de honden is tenslotte heel gezond en daardoor min of meer verplichte kost. En in het begin was het ook heerlijk moet ik zeggen. Het kabbelende geluid van de golfjes op het strand is bijna net zo weldadig als een tukkie op de bank. 

Maar toen vond Yuka iets lekkers tussen de zandkorrels. En ze vond het zo lekker dat er geen haar meer op haar zachte hoofd was die er aan dacht om dat lekkers af te staan aan het baasje. Zodra ik een stap haar kant op deed, sloeg zij de kaken nog eens even extra goed op elkaar en vermorzelde daarmee een stukje eend. Of vogel, Joost mag weten wat ze had gevonden. Maar lekker vond ze het.

Uiteindelijk heeft ze het hele culinaire hoogstandje al krakend naar binnen gewerkt. Tot grote zorgen van mij, want dat kan toch niet goed zijn voor haar groeiende buik? We zitten niet echt te wachten op een portie vogelgriep. Ik maakte me borst al nat voor de nacht. Maar deze variatie op haar doorsnee menu heeft haar kennelijk alleen maar goed gedaan. Madam sliep als een roos en had nergens last van. Voor de zekerheid toch nog even gebeld met de dierenarts de volgende ochtend. Niet nodig volgens Yuka. Ze lust er eigenlijk nog wel een.