Amrock, Barny, Hamstring, Voldemort en Macho

In mei 2019 (toen wij nog in Alphen a/d Rijn woonden) kreeg ik, na lang verlangen, 5 kippen van Robert voor mijn verjaardag. We hadden een houtenspeelhuisje voor kinderen omgetoverd tot kippenverblijf en de hele zijkant van de tuin was voor de dames. Vrolijk tokten zij vanaf de balustrade door de hele straat en konden al snel rekenen op fans. Mensen die speciaal even langs de kippen liepen om naar het gezellige gepok te luisteren. 

Maar wat als start een prima plekje was, werd in de praktijk te klein. De dames groeiden flink en hadden behoefte aan meer. Regelmatig zetten wij de poort open en lieten ze vrij rondscharrelen. Je tuin wordt dan weliswaar omgeploegd, maar je hart stroomt over van geluk. Niets beters dan kijken naar scharrelende kippen. 

Hoe fijn was het bericht dat we de kippen een boerderij konden aanbieden! In de zomer van 2020 hebben wij ze met de eerste vracht direct meegenomen. De eerste week nog in het hok, maar daarna was het feest in het kippenhok. Scharrelen!

Inmiddels zijn de dames helemaal gewend en omdat ze ook wat aandacht verdienen, is er al snel een prachtige haan bijgekomen. Macho heeft trouwens z'n handen vol aan zijn dames. Zelf is hij namelijk nogal verlegen. Maar dat weerhoudt het toompje er niet van om elke dag op avontuur te gaan. Hier is het scharrelen XXL! 

 

Geen boerderij zonder kuikens vind ik. Maar de kans dat we die krijgen met dit toompje is minimaal. Het zijn namelijk allemaal legkippen die weinig tot niet broeds worden. En tja, wil je kuikentjes, dan moet de kip toch zeker drie weken op de eitjes broeden. Dus in de toekomst zullen er meer kippen komen.

Het liefst zie ik hier Cochin kippen rond huppelen. Het plan is om een groot kippenhok te bouwen in de achterste stal zodat er ook genoeg binnenruimte is. Wel zo veilig voor de kleine kuikentjes want er sluipt en vliegt hier van alles rond die dol zijn op kleine kuikenhapjes. 


Jaaaa, onze nieuwe kippen fase is begonnen! (begin maart 2021)

Nu onze pups uit huis zijn, is het tijd voor andere dingen. En zoals ik hierboven al heb beschreven, kunnen wij wel wat meer kippen gebruiken. Ons erf is namelijk zo groot dat ik de kippen nauwelijks zie, dus met wat meer gescharrel werkt positief ten aanzien van mijn boerderij behoefte. 

Om de veestapel wat op te krikken, hebben we een tweedehands broedmachine op de kop getikt, her en der wat broedeieren van Cochins gekocht, een paar Orpington eieren gekregen en de rest aangevuld met eieren van ons. Wij hebben tenslotte ook een haan en zouden zomaar bevruchte eieren kunnen hebben. Niet dat we onze haan ooit betrappen op meer dan scharrelen, maar je weet het niet. Wie weet is hij wel verlegen en duldt hij geen pottenkijkers. Hij zal niet de eerste zijn van wie je het niet kunt aflezen hoe het zit met de voorplantingsdrift. 

Over ruim 2,5 week heeft de machine lang genoeg gebroed en moet er leven zijn ontstaan. Zo'n gekke gedachte. Ik ben er nog niet helemaal aan gewend en kan het mij ook bijna niet voorstellen. Wat gaan we het zien...🐣🐣🐣 of niet?


Het plan

'Ohhhhh, kunnen we dat niet ook in de klas doen?' Mijn leuke collega Simon reageerde heel enthousiast op mijn plan om eieren uit te broeden voor thuis op mijn erf. Nou ben ik fanatieke voorstander om kinderen heel veel mee te geven over dieren, dus het zaadje was zo geplant. Na een paar dagen zoeken op het internet was alles gefikst.

Nu hebben we dus een automatische broedkast thuis en start ik a.s. dinsdag (met een andere broedmachine (wat zijn er veel verschillende....) in de klas. Zo spannend. Als beginnende uitbroeder ben ik natuurlijk overgeleverd aan mijn opgedane kennis via mijn dikke kippen-keukentafelboek, het internet en spontaan opgedane markplaats vrienden. Maar of er daadwerkelijk ook iets uitkomt valt natuurlijk nog maar af te wachten.

Mijn denkwerk en voorbereiding gaat trouwens wel iets verder dan het uitbroeden. Ook over het uitkomen hebben we goed nagedacht. We hebben twee kuikenhokken die staan te trappelen op nieuwe bewoners. En zodra het kuikenspul te groot wordt voor het eerst hok, gaan ze naar een opfok hok in onze grote stal. Daar zal langzamerhand de selectie plaatsvinden. Welke kuikens houden we en welke gaan we verkopen? Zodra ze groot genoeg zijn, mogen ze bij onze legkippen toom. Het zal een bonte verzameling worden vermoed ik zo.

Wat kan er uit komen?

Bij ons thuis in de broedmachine zitten de volgende kippenrassen:

  • Cochins; zwart-wit gepareld en blauw-wit gepareld
  • Cochins: Mix van verschillende kleuren
  • Orpington Buff
  • Legkippen mix (van onze eigen kippen): dit zijn de riskantste eieren want ik heb onze haan nog nooit zien dekken...dus dikke kans dat dit onbevruchte eieren zijn. Mocht er wel bevruchte eieren tussen zitten (kunnen we zien als we de eieren gaan schouwen) dan wordt het een mix van: Barnevelder, Amrock, Australorp en New Hamshire. Een paar plaatjes hieronder.

Op school worden er drie verschillende soorten uitgebroed. Ik hoop echt dat er nog iets uitkomt, want qua timing is het best lastig. Broedeieren zijn niet eeuwig te bewaren namelijk. Hoe ouder hoe minder kans er is dan ze nog uitkomen. Maar goed, we gaan het zien. Voor alles is een eerste keer. We gaan broeden op:

Lakenvelders (mijn favoriete kippen...zoooo mooi!), Serama's en Chabo (porselein kleur) kippen.


Zaterdag 20 maart

Het is begonnen! Sinds donderdag liggen de eieren los op het rooster en worden niet meer gedraaid. Gisteren was het eerste ei aangepikt. En vanaf vanmorgen zien we meer activiteit. Haantje de voorste is al flink aan het beitelen geslagen en de rest wacht het nog even af geloof ik. Maar ik kom tot niets meer en zit geparkeerd voor de broedmachine. Wat een geweldig gezicht!


In het weekend van 20 en 21 maart worden er uiteindelijk dertien kuikens geboren. Ik schrijf uiteindelijk want denk niet dat het hop hop hop zo gepiept is. Uit een ei komen is een serieuze aangelegenheid. Je bikt je een ongeluk en vervolgens lig je nat van het zweet en verwrongen op apegapen. Sindsdien zitten we met zijn allen geparkeerd in de bijkeuken. 

Op school hebben we wat minder geluk en komen er bijna 14 dagen later ook nog 7 kuikens uit het ei. Omdat de kuikens vlak voor het paasweekend zijn geboren, heb ik ze al snel mee naar huis genomen zodat het gemakkelijker is om goed te verzorgen. 


Met z'n allen (15 mei 2021)

Een toompje kippen is niet zomaar een gezellig clubje kippen bij elkaar. Voor je het weet pikken ze elkaar de veren uit de nek. Daar moet dus echt een beetje over worden nagedacht. En daarnaast helpt het vast om te bidden dat ze het met elkaar kunnen vinden. Voldoende ruimte is in ieder geval een aanrader. En dus maken Rob en ik gedeelte in de grote stal geschikt voor alle kuikens. Warmtelamp en plaat, boomstronken om op te zitten, een zandbak voor het dagelijkse badderfestijn en voldoende ruimte voor een ommetje.

Omdat het voor beide groepjes kuikens een vreemd terrein is, duiken ze direct dicht bij elkaar als we ze in het nieuwe hok zetten. Steun vind je vaak bij een ander i.p.v. alleen bij jezelf. Maar na een paar uur zien we direct dat het nieuwe erf prima bevalt. En inmiddels hebben ze allemaal hun draai gevonden. Het is een mooie mix van grote en kleine kippen. En ook doen de eerste twee hanen al hun best om van zich te laten horen. 

Ondertussen wordt er hard gewerkt aan het definitieve onderkomen van deze groep. In de achterste stal op ons erf krijgen ze een riante eigen woonkamer. Van daaruit kunnen ze gemakkelijk naar buiten om heerlijk te scharrelen en 's avonds veilig op stok in een goed afgesloten hok. Want 's nachts sluipt hier echt wel wat gespuis rond. Nog een paar weekjes wachten en dan kunnen ze verhuizen!


De kippen huiskamer (eind mei 2021)

In de schuilstal van de paarden hebben wij nog plek over. Robert en zijn broer Har maken daar een prachtige huiskamer van. In de voorafgaande weken hebben we allerlei gratis spullen verzameld. Wel zo praktisch want als je alles nieuw zou moeten kopen, zijn we binnen een maand bankroet. Bovendien zijn wij voorstander van hergebruiken. Uit de berging van mijn moeder vissen we nog verschillende oude gordijnen, die we tegen de muur aan spannen en kleine gordijntjes van maken. Zo hebben de kippen een gezellig behangetje op de muur. Alle kastjes en laadjes vullen we met mandjes en bakjes met stro zodat er overal een plekje is om je even terug te trekken. Een ei leggen vraagt tenslotte een beetje privacy. 

Vanaf dan is het wennen geblazen. Het wordt al snel duidelijk dat er twee hele agressieve hanen tussen zitten. Er blijft geen kip heel zeg maar. Als proef halen we die hanen er tussenuit en zetten we ze even in een andere ruimte. Dat scheelt. De rust komt terug in de groep en ze scharrelen gezellig op het erf. 

Omdat onze andere kippen ook naar het achterste gedeelte van ons erf kuieren, komen ze elkaar natuurlijk tegen. Maar gelukkig gaat dat prima. Met de hoeveelheid ruimte die wij hebben, is het territorium gedrag misschien wel minder fanatiek. Er ontstaan langzaam aan wat clubjes. Als je de tijd neemt om ze te observeren, zie je goed hoe elke haan bezig is wat leuke vrouwelijke exemplaren bij zich te verzamelen. 

Zo ook Macho. Die misschien wel een beetje uitgekeken is op zijn 'oude' harem. In de huiskamergroep heeft hij namelijk drie aantrekkelijke jongedames gespot. En sindsdien is hij niet meer op stok te krijgen. Elke avond doet hij zijn best om de drieling mee naar zijn eigen huis te begeleiden. En elke avond komen ze dichterbij. Maar samen slapen is nog een stap te ver...


Het verhaal van Macho

We kwamen vorig jaar zonder haan naar Friesland. Maar daar wisten onze vrienden Suzanne & Jeroen wel wat op. Ze hadden nog een leukerd die bij hun eigenlijk een beetje teveel was. Teveel lawaai om precies te zijn. Maar een beetje getetter vonden wij wel een passend geluid bij ons nieuwe optrekje en dus deed Macho al snel zijn intrede.

Maar ach, arm beest. Want je zou maar zo’n naam hebben en helemaal niet opgewassen zijn tegen vier potige dames. Onze legkippen waren namelijk niet bepaald onder de indruk van de nieuwkomer. Maar alles went en al snel kuierende hij braaf mee met de rest. Zijn naam spraken we maar niet hardop uit in zijn bijzijn. Zout in de wond masseren is ook zo wat.

Maar niets blijft zoals het is en sinds een week of drie schijnt de zon voor Macho. En hoe. Hij is tot over zijn oren verliefd. In de nieuwe kippen afdeling achter op ons erf heeft hij twee prachtige jonge chickkies ontdekt. En ik snap hem wel, ze zijn ook leuk. Beetje rond, warrig en ook nog eens geïnteresseerd in hem. Wat wil je nog meer?

Sindsdien werkt hij zich de klere. Elke avond laat hij zijn eigen potige dames op leeftijd zonder hem op stok gaan en flaneert hij nog een uurtje met het verse vlees. En met succes, want hij verleidt ze verdorie bijna tot aan zijn eigen slaapvertrek.

En bij het opstaan is het rennen geblazen. Zodra zijn hok open gaat, rent hij als een malle naar achteren, is daar sneller dan ik en staat dan een beetje ongedurig voor de deur te drammen. De chickkies smachtend aan de andere kant. En de deur is nog niet open of hij bestijgt de eerste vol overgave. De andere hanen beteuterd op de achtergrond. En dan eindelijk levert die naam wat op.