Foppe & De Haan

Foppe & De Haan zijn aanhankelijke stalkatten. Omdat ik het zo zielig vond, zo alleen in een grote stal, heb ik ze de eerste weken op de arm mee over het erf gesjouwd. Het terrein verkennen en indrukken opdoen. En knuffelen, dat ook. Harstikke spannend vonden ze het. Honden, paarden en kippen. Als kleine kitten is het boerderijleven nogal overweldigend. Maar veilig in mijn armen konden ze de wereld aan. Met als gevolg dat nu mijn stem al genoeg is om de twee zwart-witte alternatieve boerderijtijgers naar mij toe te doen huppelen. Ik was al verliefd op mijn honden, maar sinds een aantal weken ben ik hoteldebotel van onze twee ontzettend lieve poesjes. Nu nog muizen vangen zoals echte stalkatten...

Foppe & De Haan volgen ons overal. Of we nou voor of achter ons huis zijn, F & DH zijn van de partij. En echt onder de indruk zijn ze niet van onze activiteiten. 


Foppe is bevallen van drie schattige kittens (voorjaar 2021)

Niet alleen wij vinden Foppe en De Haan leuke en vooral aantrekkelijke poezen. Er zijn al een aantal keren vrijgezelle buurtkaters op visite geweest. Tot groot vermaak van de dames trouwens, want echt rustig hielden ze het feestje niet.

Enfin, zaterdagochtend 24 april kwam Foppe licht paniekerig op ons af rennen toen wij in de ochtend in stal verschenen. Ze liep al wat weekjes met haar prachtige dikke buik te showen, maar wanneer het zover zou zijn, kon ze ons niet vertellen. Maar ik zag meteen dat de bevalling was begonnen. Haar buik trok al in de kramp en haar achterpoot was al nat van het vruchtwater.

In een flits besloot ik dat onze ingerichte kraamkamer in stal helemaal niet goed voelde. En terwijl Rob met zijn autosleutels al in zijn hand stond om naar zijn werk te gaan, was de boerderij voor Foppe en mij alleen, want iedereen was weg. Hoe fijn, want rust is het allerbelangrijkste voor een voorspoedige bevalling. 

Met de bevallende Foppe in mijn armen trok ik een doos en kleedje mee en installeerde haar in onze bijkeuken. De eerste tien minuten keek ze nog een beetje gespannen naar mij terwijl haar buikje samentrok. Maar met wat geruststellende woorden en gekriebel in haar nek, gaf ze zich over aan de natuur. Haar baby's wilden eruit en het moest maar beuren. Niets verstoppen en het leed alleen doorstaan, maar liever samen met mijn mattie, zo vond onze Fop. 

En wat was ik blij dat ik er bij was. Zo'n eerste bevalling in je eentje valt helemaal niet mee. Pijn in je buik, moeten poepen terwijl je in een doos ligt en dan ineens wat gespartel tussen de poten. Wat moet je ermee? Maar met wat hulp van mij (gelukkig al wat bevallingen van onze honden meegemaakt) is ze in no-time moeder geworden van drie prachtige (en hulpeloze) kittens. Twee hele donkere (het lijkt zwart, maar het zou zomaar antraciet grijs kunnen worden) en een grijs-witte. 

Wauw, wat zijn we trots op haar. En ook een beetje ontroerd door haar hulpvraag. De miauw die ze liet horen toen wij in stal kwamen, had ik nog niet eerder gehoord en was ook in twee tellen te begrijpen voor ons mensen. Knap man! Inmiddels ligt ze heerlijk te knorren en sabbelt haar kroost de hele dag zichzelf in slaap. Voorlopig is de bijkeuken gebombardeerd tot kraamkamer. Gefeliciteerd Foppe!

Meer lezen en kijken? Op de pagina van nestje Foppe zijn meer foto's en verhalen te vinden.