Home » Blog » Barbara's Blog » Buurtboom

Buurtboom

Gepubliceerd op 19 maart 2015 om 12:10

In mijn voortuin staat een abrikozenboom. Niet dat ik dat direct wist toen wij hier gingen wonen trouwens. Maar toen de boom ineens een explosie aan abrikozen produceerde, was er geen misverstand meer mogelijk over de identiteit van onze nieuwe vriend.

Ik schrijf bewust vriend, want behalve dat de boom ons voorziet van emmers vol met vruchten, heeft hij nog meer kwaliteiten.

Zo omarmden mijn kinderen hem direct als klimboom. Met zijn stevige dikke takken onderaan en een soort plateau ergens in het midden, was het heerlijk vertoeven daar. Ze sleepten er kleden in, bouwden een nest en riepen mama om wat koek en zopie. En daar kwam het wandelende dienblad met limo en chippies. Als fan van buitenspelen voor kinderen, ben ik altijd te porren om iets bij te dragen aan het klimboom-geluk.

En als al die kinderen ‘s avonds allemaal naar binnen waren vertrokken, nestelde zich een rode kater op het plateau. Heerlijk in het avondzonnetje. Nog op het kleedje van de kinderen, want opruimen is niet hun sterkste kant, zat de kat een beetje te mijmeren over het buitenbestaan in onze buurt. Tenminste, dat kan ik me zo voorstellen als ik het katten-aura goed heb gelezen. Chillen is een kwaliteit van de kat. Een beetje jaloers ben ik trouwens wel.

Laatst kreeg onze boom een nieuwe rol. Want nadat de bel was gegaan, stond ik oog in oog met een oudere buitenlandse dame. Nederlands sprak ze niet, maar haar vraag was duidelijk. Of ze abrikozen mocht plukken. ‘Natuurlijk’, antwoordde ik en liep met haar mee naar buiten. Binnen twee tellen stond ze op de tuintafel die onder de boom staat en vulde ze haar schort met vruchten. Haar ogen straalden en het water liep nog net niet in haar mond, zo vermoedde ik.

Na deze score liep de dame naar haar scootmobiel. Ik mocht mee, zo begreep ik toen ze mijn hand pakte. Ze trok mijn trui als alternatief schort omhoog en vulde deze met joekels van snijbonen uit haar witte plastic zakken. En in plaats van mijn mond, vulden mijn ogen zich met water. Geroerd door haar charme en vriendelijkheid. En ook een beetje door onze boom. Want die fikst dit allemaal maar. Kinderspeelplaats, katten-uitkijkpost en buurtboom. Wauw, wat een talent.

 


 »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.