De winterse omstandigheden brengt mij op het volgende onderwerp. Leren paardrijden is goed voor een flexibele geest. Oftewel, kinderen leren niet alleen paardrijden, maar ook omgaan met de omstandigheden.
Nederland maakt deze vorm van winter niet vaak mee. Om die reden zijn we ook niet voorbereid en is het lastig omgaan met de gevolgen die dit ‘niet voorbereid zijn’ met zich meebrengt.
Mensen zijn boos omdat de treinen niet of anders rijden. Want in Canada of Zwitserland…etc etc. Tja, die landen maken het structureel mee, om ingesneeuwd te zijn. Logisch als wat dat je dan beter kunt omgaan met de weersomstandigheden.
Als je dit grotere onderwerp terugbrengt naar de paardrijles, weten instructeurs als geen ander dat het nooit gaat zoals je hoopt, verwacht, hebt voorbereid en gepland. Werken met dieren betekent per definitie dat er altijd een onzekere factor meespeelt.
Precies deze onzekerheid biedt mogelijkheden tot groei. Want in de huidige wereld, waar alles voor kinderen zo duidelijk mogelijk wordt gemaakt, is loslaten en accepteren wat er op dat moment speelt, is een waardevolle vaardigheid.
Het belangrijkste wat kinderen nodig hebben om dit te leren, is een instructeur die kan schakelen. Schakelen naar anders, naar aanpassen en naar relativeren. Ben jij daar toe in staat?
Reactie plaatsen
Reacties